De beschikbaarheid van internet op de route is tot dusver zeer onregelmatig, getuige de onregelmatige berichtgeving. Telefoonsignaal is er op de huidige camping alleen midden op het voetbalveldje. Het zij zo. Er moet op deze reis vooral gefietst en getekend worden en dat lukt prima!

Na 4 dagen fietsen nemen we vandaag de eerste rustdag. Zo kan Maike even uitzieken en de verrekte schouder van Suus bijkomen.

Na heel lang uitslapen brengen we een bezoek aan Bremerhaven. Daar kunnen we meteen wat boodschapjes doen. Zo begint het luchtbed steeds meer de vorm van een skippybal aan te nemen omdat het zoveelste stiksel is losgesprongen.

Ook bezoeken we een internetcafe om - na drie internetloze dagen - de website te kunnen bijwerken.

Zowel luchtbed als internetcafe zijn gelukkig snel gevonden. En wat voor internetcafe: een verzameling wrakke computers en torenhoog tegen de muren opgestapelde dozen en doosjes met onderdelen.

Ondertussen wordt het steeds stiller op straat: Duitsland speelt de halve finale tegen Spanje. We sleutelen lekker wat aan we website. Het gejuich aan Duitse zijde blijft uit. Van de stad zien we verder weinig. Bij 1-0 achterstand keren we door een totaal verlaten Bremerhaven huiswaarts.

Teruggekomen op de camping klinken vrolijke geluiden uit de kantine. Is Duitsland dan toch door naar de finale?? Ik ga maar eens polshoogte nemen. Daar ontdek ik de Duitse manier van omgaan met verlies: bier erin en dansen maar.

En verder...
Jammer, geen Nederland-Duitsland als finale