Wienböken - Krusa (113 km)

Allereerst heel erg bedankt voor alle leuke en hartverwarmende mailtjes en gastenboekberichtjes! Dat doet ons echt heel goed. Het is vast geen verrassing dat fietsen onder deze omstandigheden van een leien dakje gaat. We verwachten verderop nog wel de nodige uitdagingen, het is fijn dat jullie allemaal aan ons denken!

Hier het reisverslag van vandaag
Het is vandaag 8 juli. Vandaag een jaar geleden overleed een van mijn beste vriendinnen, Martine. Thuis in Nederland komen de ouders en andere vriendinnen bijeen om hier samen bij stil te staan. Ik zit op afstand maar ben via SMS-contact toch een beetje bij ze. Denkend aan Martine en aan de gebeurtenissen van een jaar geleden vervolg ik mijn route.

Vanavond willen we in Denemarken zitten. Opnieuw maak ik een vroege start vanwege de tropische temperatuur. De route loopt in een bijna rechte lijn noordwaarts. Met het hele kleine beetje tegenwind is het goed vertoeven op de fiets.

Naast de standaard ongemakken als beurse billen zijn er nog weinig uitdagin gen geweest.

Ik wordt slechts gehinderd door muggenbeten: gisteren aan het water flink te grazen genomen door een paar muggen ter grootte van een vliegtuig. Nu stelt een muggenbeet niets voor natuurlijk. Maar het wordt en beetje anders wanneer je bij 20 prikken de tel kwijt raakt en je arm vurig opzwelt.

In de buurt van Schleswig stuit ik op de eerste Vikingsporen: het Dannenwerk, een lange dijk om Germaanse invallers op andere plannen te brengen. Verderop een runeteken. Naast de Vikingendijk bevindt zich een modern verdedi gingswerk, namelijk een militair vliegveld.

Nog voor de middag bereik in Schleswig. De stad is mooi aan het water gelegen en het stadspark biedt een ideale picknickplek. Ook koop ik een middeltje tegen nare muggeprikken. Tevergeefs: de arm blijft pijnlijk gloeien. Met Noorwegen voor de boeg kan ik er maar beter aan wennen.

Ik heb altijd gedacht dat Noord-Duitsland zo plat was als een dubbeltje. Niet is minder waar: op weg naar Flensburg, de grensstad, heuvelt het behoorlijk en moet ik af en toe uit het zadel voor een kort en steil klimmetje. Leuk opwarmertje voor Noorwegen.

Ondertussen bericht Maike dat de beoogde camping bij Kliplev niet meer bestaat. Ze heeft een andere gevonden in Krusa, ietsje dichterbij. Op mijn gemakje trap ik langs Flensburg en passeer de Deense grens. De grens stelt zoals tegenwoordig niets meer voor. Voor de automobilisten zie ik - naast het verlaten douanekantoor - nog net een bord met de maximumsnelheden in Denemarken staan. Als fietser slinger ik door een stalen hekje, dat is het dan.

Omdat Campingaz in Noorwegen slecht verkrijgbaar is hebben we op deze reis andere kooktoestelletjes mee. Duitsland blijkt echter te zweren bij Campinggaz, waardoor Maike een halve dag tevergeefs naar een "Scandinavisch" gasbusje heeft lopen zoeken. Een nieuw flesje benzine voor de benzinebrander was ook niet gelukt, wegens veiligheidsbezwaren van de verschillende pomphouders. Toen ons avondmaal half klaar was de brander definitief leeg. Gelukkig zijn veel Scandinavische campings uitgerust met een keuken, zodat we na een lange dag niet zonder eten naar bed hoeven.

En verder…

• De muggen alhier zijn resistent tegen de meest giftige middeltjes
• Een mug kan vaker in en teen prikken dan je zou denken

Links

• Statistieken van de reis
• Fotopagina