| Nieuwe reisgenoten |
 |
| maandag, 12 juli 2010 21:02 |
|
Aalborg - Hirtshals (86 km) Vanmorgen ontdekten we twee nieuwe reisgenoten. Bij ons vertrek had iemand een paars tasje in de auto gezet die we pas mochten openmaken na aankomst op de Noordkaap. Noch Maike, noch ik wist van wie de tas afkomstig was. Er zat iets zachts in, maar ja, we mochten het tasje pas openmaken op de Noordkaap… Door het voordurend in- en uitpakken van de auto is het tasje langzaam kapot gegaan. En toen ik het vanmorgen oppakte vielen er twee gezellige KiKa-beren uit. Ze kwamen van Nathalie en Marc. Er zat een briefje aan: de ene beer heet Marco, genoemd naar hun vriend die in januari jongsleden op 36-jarige leeftijd is overleden. De beren krijgen vanaf nu een comfortabel plekje in de auto, het is nog een heel eind naar de Noordkaap. Daarna rondje door Aalborg stad gemaakt. De boel is vroljk versierd want ook hier is deze zomer Sail. De lekkerste koffie sinds anderhalve week gedronken. En in de outdoorshop nog wat flessen brandstof ingeslagen. Brandstof heeft namelijk de neiging op te raken op plekken waar het niet voorhanden is. Ook vinden we in de winkel nieuwe exemplaren voor ons beider uit elkaar vallende schoenen. Dat was wegens de drukte voor vertrek niet meer gelukt. Nu snel op weg: we moeten vanavond de boot naar Noorwegen halen. De afgelopen dagen ontelbare overblijfselen uit de Vikingentijd gepasseerd. Heel leuk om even te bekijken en tegelijkertijd een korte eet- of drinkpauze te houden. Er zijn er hier echter zoveel dat er geen beginnen meer aan was. Een stukje buiten Aalborg passeer ik een echter een enorm Vikingen-grafveld, waar ik toch maar even een kijkje neem…
Een uurtje later om ik langs een schattig wit kerkje, met daarnaast wederom een toiletparadijs. Ditmaal ter grootte van een balzaal en inclusief verwarming en automatische deuropener. Wat betreft de rust op de route ben ik eruit. De Denen zijn niet massaal ondergedoken of op vakantie; het is hier gewoon veel dunner bevolkt. Het merendeel van de Denen woont in de steden. Daarbuiten is het een oase van rust. En de mensen die je tegenkomt hebben een stuk minder noten op hun zang dan ons Nederlanders. Hoe zou dat verder noordwaarts zijn?? De wind is vanmiddag mijn bondgenoot en als een speer vlieg ik op Hirtshals af. Het laatste stuk voor Hirtshals waan ik me in Nederlandse duingebied. Gezien het feit dat de waddeneilanden langs de Duitse en Deense kust doorlopen, klopt dat als een bus. In Hirtshals zit Maike aan zee te tekenen. We hebben genoeg tijd om te eten voordat we de boot op gaan. Voor de verandering wordt het pizza. En verder ...
Links |
