| Van Noorse rust en Noorse drukte |
 |
| vrijdag, 16 juli 2010 22:02 |
|
De dag begint met wat buien, maar wanneer ik vertrek klaart het juist op. Ik volg het weggetje aan de "stille" kant van het 40 kilometer lange Nissemeer. Aan de ene kant hoge rostwanden begroeid met naaldbomen, aan de andere kant het meer met rotsige oevers en strandjes. Halverwege het meer stopt de weg en neem ik het pontje naar de overkant. Met een lading van twee personenauto's, een tractor en wat voetpassagiers steken we het meer over. Wanneer ik het meer voorbij ben moet ik een stukje klimmen en ga vervolgens via een flink aantal haarspeldbochten als een speer een enorm stuk omlaag. Blijkbaar was ik ongemerkt al een heel stuk gestegen. Op dit stuk weg is aanmerkelijk meer verkeer en neem daarom een alternatieve route over een klein weggetje. Deze weggetjes zijn een paradijs om te fietsen. Je zit middenin de natuur en hoogstzelden passeert een auto. Het zijn daarentegen niet de makkelijkste wegen: waar op de grote wegen het pad gebaand is door met dynamiet stukken rots weg te blazen, moet je daar op deze wegen gewoon om- of overheen. Hard werken dus en gemiddeld langere afstanden dan met de auto, maar dat wist ik voor ik deze expeditie begon. Bovendien, wat je ervoor terugkrijgt is onbetaalbaar!
En verder…
Links |
Treungen – Holtsås (127 km)
De laatste 20 kilometer van de dag moet ik toch over zo'n drukke rotweg. Godzijdank vind ik een alternatief paadje wat op kaart noch internet te vinden is. Er zitten nog wat flinke heuvels in, dus het laatste stuk is best zwaar. Al een tijdje hangt er een ernorme bui in de lucht waar ik nog net het begin van meekrijg. Maar wie klaagt daarover met het vooruitzicht van een warm onthaal, en opgezette tent, een lekkere douche en een heerlijke maaltijd in het verschiet?
