Lillehammer – Elvål (139 km)

Lillehammer is een alleraardigst plaatsje dat ondanks de invasie van de Olympische Spelen een dorps karakter heeft bewaard. Gezellige winkelstraatjes met gekleurde houten huizen. Maar wanneer vanuit Lillehammer omhoog gaat, de berg op, begint het pas echt leuk te worden.

Eerst gaat het steil omhoog, langs het Olympisch dorp en skispring-schans. Vervolgens blijf je nog tijdenlang klimmen. Het uitzicht ontbreekt helaas omdat ik in de wolken zit, maar dat heeft ook wel wat. Ik kom langs een dorpje met allerlei ski- en langlaufvoorzieningen. Stokken markeren in geval van sneeuw waar de weg is.

Daarna een sprookjesachtig landschap met heuveltjes, meren, dennebomen en lage struikjes. Hier staat nog menig vakantiehuisje, iets waar de Noren gek van zijn. Langzaam gaat de bewoonde wereld over in niemandsland. Het wordt stiller en stiller, tot je op de Birkebeinerveg belandt. Een kilometerslange onverharde weg door niemandsland. Motorvoertuigen betalen tol om de weg te mogen nemen.

Aanvankelijk staan er nog bomen, later alleen struikjes en vervolgens liggen er alleen nog maar stenen. De wind heeft hier vrij spel. Ik bevind me tussen niets en nergens. Heel even waan ik op de maan; een passerende auto haalt me terug naar de realiteit.

Birkebeinerveg: tussen niets en nergens

En verder

• De langlaufstube in Norsater heeft in de zomer ook koffie!

Links

• Fietsroute van de dag
• Statistieken van de reis
• Fotopagina