In een tent slapen, buien en rukwinden trotseren, muggen en ander stekend gedierte verdragen: ik doe het allemaal lachend. Spaghetti koken in de stromende regen: ik draai er mijn hand niet voor om. Maar het enige wat ik afschuwelijk, zelfs afgrijselijk vind aan campings is het sanitair.
Het moet worden gezegd dat vanaf de eerste camping in Duitsland het sanitair schoon is en er altijd wc-papier aanwezig is. Dat kan in Nederland niet. Waarom, ik heb geen idee. Het zal wel te duur zijn, of men denkt dat het maar overbodige luxe is. Of misschien is het een gebruik van Nederlandse campinggasten om de volle rollen voor thuisgebruik mee te nemen, of om ze onderweg op de A2 bij wijze van serpentines uit het raampje te werpen, ter verhoging van de vakantiestemming.

Maar daarover graag een andere keer! Want er leeft een idee in de hoofden van camping-eigenaars*. Een naar, een akelig, een vreselijk idee! Een idee wat hen influistert: "Zet schotjes tussen de wc-potten, want dat is wettelijk verplicht. Maar maak ze niet te groot! Laat een flinke ruimte open, boven en onder, zodat men elkaars verrichtingen tot in alle details kan volgen."

En net als in die film van Louis Buñuel (La phantome de la liberté? La charme discrète de la bourgeoisie?) lijkt iedereen het de normaalste zaak van de wereld te vinden.
Maar ik niet. Ik vind het te genant voor worden. Volgens mij is dit bedacht als tuchtmaatregel ergens in de jaren 30 en sindsdien is men er blijkbaar gesteld op geraakt. Net als gegijzelden die het soms gaan opnemen voor hun gijzelnemers. Het is een volslagen raadsel. **

* en waarschijnlijk ook in die van de meeste kampeerders, want anders zou het snel veranderen.
** hint: het lijkt me een leuk afstudeer-onderwerp voor de een of andere gamma-studie!

Links

• Statistieken van de reis
• Fotopagina